1.این ترم یه کلاس مجازی معارف طور دارم که کلا هر هفته فراموش میکنم که همچین کلاسی هم دارم،امروز هم نیم ساعت از شروع کلاس گذشته بود که تازه یادم افتاد،سریع لپ تاپ رو روشن کردم و وارد کلاس شدم،چون کلاس خیلی پرمحتواست منم از شرایط استفاده میکنم و معمولا در حین کلاس تلگرام چک میکنم!! چند وقتیه که نه سای

من آدم مستقلی بودم،همیشه همین بودم. پشیمون نیستم،بلکه اگه بخوام یه خصوصیت خوبم رو نام ببرم قطعا اولین چیزی که به ذهنم می رسه همین مستقل بودنه.ولی از یه جایی به بعد اطرافیانم دیگه فرق مستقل بودن و تنها بودن رو نفهمیدند. تنهایی هم انتخاب خودم بود،خودم انتخاب کردم که تنها باشم اما با هر کسی نباشم،استان

دیشب 4 ساعت بیشتر نخوابیدم،در نتیجه صبح یه کم دیرتر پاشدم،تو حالت گیجی و منگی داشتم ابرها و آسمون صاف رو نگاه می کردم که اتوبوسی که میخواستم باهاش برم رد شد و من که انگار اتوبوس آرزوهام داره از جلوی چشمم میگذره دیدم در حالت عادی نمیتونم همزمان باهاش برسم به ایستگاه،در نتیجه حدود400 متری رو دویدم تا

1. لعنتی من چرا باید خیلی اتفاقی توئیتر بی نام و نشون تو رو پیدا می کردم؟ لحن صدات از لابلای اون توئیت فریاد می زد که خودتی. این حس ششم قوی همیشه برام دردسره بوده تا یه نقطه ی قوت،همیشه باید خودمو بزنم به نفهمی که بقیه نگن عه چجوری فهمیدی،چجوری همچین چیزی به ذهنت رسید و حرفی برای گفتن نداشته باشم. ا

1.بعد از 10 ساعت سرکلاس نشستن الان نشستم تو تختم و دارم تردیلا با آیس کافی میخورم،منطقیه نه؟ 2.مکالمه ی من و زانوی پای راستم: -زانوی پای راست عزیزم،لطفا خودت زودتر خوب شو دیگه،2ماهه پدرمو درآوردی! -سه نقطه ی عزیزم تقصیر خودته دیگه

اگه امروز تو فاصلهی میدون ونک تا میدون ولیعصر زیر بارون 3 تا دختر دیوونه دیدید که بلند بلند می خندیدند و ژانگولر بازی درمیاوردن،از همین تریبون اعلام میکنم که ما بودیم:))) مرسی از م و ک که پایهترین ها بودند و خودم که بعد از آزمون همچنان به طرز عجیبی انرژی داشتم که بلند بلند بخندم و با حرکات زیاد دست حرف بزنم(در اصل پرحرفی کنم که این واقعا در مورد من نادره!) +تا دیروز هرکی میگفت داره عید میاد میگفتم هو کرز؟ اما امروز واقعا حسش کردم،بوی بهار میاد:)

1. این عکس براتون چی رو تداعی میکنه؟! بی توجهی به قانون! تا اونجایی که من تجربه دارم،ما مردم فراری از قانونی هستیم.دوست داریم هرجایی هر قانونی وضع شده بود اون رو زیر پا بذاریم. خارج از مسائل بزرگ و پیچیده ی اقتصادی و سیاسی،اگه توی زندگی روزمره مون یه کم دقت کنیم متوجه این مورد میشیم. منظورم از قانون،فقط موارد رسمی و ثبت شده نیست،حتی همون قراردادهای غیر رسمی که بین افراد یه جامعه یا گروه های کوچیک تر هست. این موضوع میتونه دلایل زیاد و سلسله واری داشته باشه،مثلا ممکنه افراد نسبت به مجریان قانون بی اعتماد باشند و این اونها رو به سمت قانون شکنی سوق بده یا ممکنه اون قوانین کارایی لازم رو نداشته نباشند و یا حتی توی کشوری مثل ایران قوانین نوشته بشن تا زیرپا گذاشته بشن،با قراردادن کلی تبصره و ماده و چیزهایی که من اسمشون رو بلد نیستم.فروش طرح ترافیک یه مثال خوبی در این زمینه است.یا این که طرف میپرسه کتابخونه ملی توی عید بازه؟میگم چه فرقی برای تو داره کارشناسی ها که نمیتونند از سالن مطالعه ی اونجا استفاده کنند،میگه میدونم،ولی من میتونم!(احتمالا آقا.زاده تشریف داشتند!) یکی از تفریحات من سر کلاس

1.به این فکر میکنم که لذت اینجا نشستن و فایل صوتی گوش دادن و نوشیدنی گرمم رو مزه مزه کردن به دور از هوای سرد بیرون رو تا آخر عمر فراموش نخواهم کرد. 2.عاشق روزهایی هستم که هوا اینجوریه،یه جایی داره برف و بارون میاد و یه جای دیگه صاف تره،و تو از یه مکان سومی داری اون دو ناحیه رو نگاه میکنی،تجربه ی جالبیه تصور کردن همزمان این شرایط. 3.شاید دیدگاه سکسیستی به نظر بیاد اما بعضی وقت ها که وارد آشپزخونه ی خوابگاه میشم و بوی غذاهای روی گاز رو استشمام میکنم به این فکر میکنم که کاش مرد بودم و هر روز این لذت رو تجربه می کردم که وقتی میام خونه با بوی خوش غذا روبرو بشم،خیلی دردناکه که یه زن هیچ موقع تجربه ی کاملی از بوی خوب غذایی که خودش میپزه،نداشته باشه. 4. صدای آواز خوندن کارگری که روی ساختمون نیمه کاره بلوک جدید خوابگاه کار میکنه میاد،نمیدونم آوازش از سر دلتنگیه یا سرخوشی،صدای خوبی داره یا نه،اما همین که یه نفر روحش زنده است و داره آواز میخونه،حالمو خوب میکنه. 5. خیلی جای تاسف داره که طرز استفاده ی درست از علائم نگارشی رو بلد نیستم،یادمه برای یه درسی استاد گفته بود که رعایت علائم نگارشی و جزئیات

1. چندین روز کارم این بود که از صبح زود پای لپ تاپ بنشینم و آخر شب با سردرد و چشمان قرمز آن را ببندم،خواندم و فیلم دیدم و به هر جایی نوکی زدم،برای اولین بار بود که درسی را نه به خاطر امتحان دانشگاه و مدرسه بلکه به خاطر دل خودم خواندم،شاید اولش به خاطر نمره بود،اما مدتی که گذشت دیگر آنقدر غرق شده بودم که امتحان برایم در اولویت آخر بود. هر چه بود گذشت،خوب و بد امتحان تمام شد و این نمره هم هر چه باشد برایم اهمیت چندانی ندارد،چون من در اصل برای آن تلاشی نکردم،تنها تلاشی که کردم در جهت لذتی بود که خودم بردم. 2. اگر در ارتباطات عادی روزمره ام در 85 درصد اوقات این عکس صادق باشه،اما در ارتباط برقرار کردن با اساتید،تقریبا در 98درصد مواقع دچار این مشکل می شم:-( 3. A: زیادی توی تکست از ایموجی خنده استفاده می کنی! B: اذیتت می کنه یا روی مخته؟ A: وقتی میذاریش خودت هم میخندی؟ B: معمولا آره A: هیچی،حله:) پ.ن: آخه 11:59 باید یادت بیفته غذای هفته ی بعد رو رزرو کنی؟!آخه 11:59؟!!

امروز روز پیرزن ها بود،با دوتایشان هم صحبت شدم. اولی من را به خاطر این که یک مشت آجیل به پسرک دست فروش دادم تحسین کرد و بعدش شروع کرد به تعریف کردن از کار این بچه ها! پیرزن فکر می کرد این ها از روی سرگرمی و شکم سیری است که دست فروشی می کنند،کلا انسان خوشحالی بود... دیدم بحث فایده ای ندارد و شاید تحسین کردنش به فحش کشیده شود،فقط لبخند زدم و سر تکان دادم. دومی وقتی جزوه دستم دید و فهمید دانشجویم، من را نصیحت کرد که به جای این که درس بخوانم و پسرهای طفلکی مردم(یا بیچاره یا یک چیزی توی همین مایه ها) را که به سن 30سالگی رسیده اند و هنوز ازدواج نکرده اند را از راه به در کنم بروم دنبال خیاطی چیزی.اینجا هم حرفی برای گفتن نداشتم و دیدم پیرزن راست می گوید و چه انسان پستی هستم که طفلکی های مردم را از راه به در می کنم،باز هم لبخند زدم و سر تکان دادم. پیرزن های نازنینی بودند کلا. راستی کلاس خیاطی خوب جایی سراغ ندارید؟!

صبح قبل امتحان تلگرامم رو چک میکنم،چک کردن گروه ها این موقع سال حالمو بهم میزنه(الان که فکر میکنم منحصر به این موقع نیست فقط) تو یه گروه درسی که استادش داشتن اطلاعات عمومی و تخصصی رشتمون براش مهمه،بچه ها(مخصوصا بعد از امتحان) مسابقه ی فرستادن مطلب مفید!!! گذاشتن،این رفتارهای مصنوعیشون حالمو بهم میزنه،یکی یه تیکه از یه کتاب تخصصی میذاره،اون یکی که سر جمع 3بار هم سر کلاس نیومده بود میاد تشکر میکنه و میگه اتفاقا دنبال همین کتاب میگشتم،واقعا میخوام بالا بیارم،لپ تاپو میبندم. امتحان نسبت به بقیه ی امتحانام بهتر بود.برگه رو میدم و میام بیرون،هم کلاسی که سالی 2-3بار شاید باهاش سلام و علیک داشته باشم میگه چه خوشگل شدی،میخندم میگم بیخیال،کی به قیافه ی داغون شب نخوابیده میگه خوشگل آخه. میرم بوفه سمبوسه می گیرم،چرا سمبوسه؟واقعا نمیدونم.با اولین گاز حالم از روغنش بهم میخوره،کاش همه ی غذاها رو میشد بخارپز کرد به جای سرخ کردن. هنذفری میذارم و موزیک روی صفحه رو پلی میکنم،آلبوم جدید امی آدمو یاد باغ وحش میندازه،ناامید کننده است.پشیمون میشم کلا و درش میارم. میخوام برم کم خوابی دیشب رو جبران کنم و بعدش